Dönüp geriye baktığında aklına sadece güzel şeyler geliyorsa. Yaşanılanlar ne olursa olsun yüzünde yine de umutlu bir gülümseme varsa, ne oluyor bana diye dönüp sorman gerekir kendine. Ne yaptığını sanıyorsun sen? Daha fazla acı cekmek için kendine eziyet etmek mi niyetin..? geçecek diyorsun ama olduğu yerde kalması için elinden geleni yapıyorsun.

Neden böyle oluyor.. ne yapacağını şaşırıyorsun değil mi, elini kolunu koyacak yer bulamıyorsun, mekanlar sana dar geliyor, aldığın nefes içinde biryerlerde kayboluyor. Ve tıkanıyorsun. Kalbinin çarpıntısı hızlanıyor, avucların terliyor, icine bir sancı çörekleniyor. Hayır kalp krizi geçirmiyorsun. Kalbin çatlıyor sadece, usul usul kanamaya başlıyor.. kendi içinde kendi kanınla boğuluyorsun. Eline ne geçiyor ? koskoca bir hiç.

Kimin umrundasın peki ? hiç kimsenin.. yalnızlığın ve sen.. iki ayrılmaz parça. İki eski yoldaş.. bugün ölecek gibi hissediyorum. Her şey bomboş bombok geliyor bana. Nefes alamıyorum, alsam veremiyorum. Yerde miyim gökte miyim bilmiyorum. Kendimden vazgeçmiş halde Tanrının benden geçmesini bekliyorum.. inandığım hiçbişey yok. Umudum kalmadı. Fiziken sapasağlam ruhen paramparçayım. Mutsuzluğum sağımda huzursuzluğum solumda karanlıkta oturmaktayım. Kimse bilmiyor ama yaradana isyanlardayım…